best fighter2014
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : Mohammadreza Mohseni
نویسندگان
نظرسنجی
به روز رسانی وبلاگ چگونه است؟







پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سوخو اس یو 47 بركوت، با نام روسی Cy-47 Беркут (بركوت به معنی عقاب طلایی) كه در ابتدای طراحی، با نامهای S-32 و S-37 نیز شناخته میشد، یك جنگنده مافوق صوت آزمایشی، طراحی شده توسط شركت هواپیماسازی سوخوی میباشد.

ویژگی ظاهری و چشمگیر این هواپیما، بالهای رو به جلوی آن میباشند كه این جنگنده را بسیار به جنگندهء آزمایشی - مفهومی آمریكایی X-29 Firkin ساخت گرومن، شبیه مینماید. تنها نمونه هواپیمای سوخو 47 تولید شده، به عنوان اثباتگر تكنولوژیهای پیشرفته انجام وظیفه مینماید و ساخت دومین نمونه آزمایشی این هواپیما نیز كنار گذاشته شده است.


طرح اولیه سوخو 47، ابتدا به نام S-37 شناخته میشد و شركت سوخو، مدتی بعد و در سال 2002، هواپیما آزمایشگر تكنولوژیهای پیشرفتهاش را به Su-47 نامگذاری مجدد نمود؛ ضمن اینكه با نام مستعار Berkut به معنی عقاب طلایی نیز شناخته میشود. سوخو 47 در اصل به عنوان بستری جهت انجام آزمایشات مهم روسها در زمینه مواد كامپوزیت و سیستمهای پیچیده دیجیتال كنترل پرواز (FBW) ساخته شد. سوخو 47 با بهرهگیری از بالهای رو به جلو، توانمندی انجام مانورهای بسیار عالی را دارد و قادر است در زاویههای حملهای به اندازه 45 و بیشتر نیز اقدام به عملیات نماید.

سوخو اس یو 47 بركوت، با نام روسی Cy-47 Беркут (بركوت به معنی عقاب طلایی) كه در ابتدای طراحی، با نامهای S-32 و S-37 نیز شناخته میشد، یك جنگنده مافوق صوت آزمایشی، طراحی شده توسط شركت هواپیماسازی سوخوی میباشد.

ویژگی ظاهری و چشمگیر این هواپیما، بالهای رو به جلوی آن میباشند كه این جنگنده را بسیار به جنگندهء آزمایشی - مفهومی آمریكایی X-29 Firkin ساخت گرومن، شبیه مینماید. تنها نمونه هواپیمای سوخو 47 تولید شده، به عنوان اثباتگر تكنولوژیهای پیشرفته انجام وظیفه مینماید و ساخت دومین نمونه آزمایشی این هواپیما نیز كنار گذاشته شده است.


طرح اولیه سوخو 47، ابتدا به نام S-37 شناخته میشد و شركت سوخو، مدتی بعد و در سال 2002، هواپیما آزمایشگر تكنولوژیهای پیشرفتهاش را به Su-47 نامگذاری مجدد نمود؛ ضمن اینكه با نام مستعار Berkut به معنی عقاب طلایی نیز شناخته میشود. سوخو 47 در اصل به عنوان بستری جهت انجام آزمایشات مهم روسها در زمینه مواد كامپوزیت و سیستمهای پیچیده دیجیتال كنترل پرواز (FBW) ساخته شد. سوخو 47 با بهرهگیری از بالهای رو به جلو، توانمندی انجام مانورهای بسیار عالی را دارد و قادر است در زاویههای حملهای به اندازه 45 و بیشتر نیز اقدام به عملیات نماید.


مؤسسه مطالعات هوایی تساگی (TsAGI) مدتها بود كه از مزیتهای فراوان بالهای رو به جلو اطلاع یافته بود. عمدهء این دانش به واسطه به غنیمت گرفته شدن یك فروند بمبافكن جت یونكرس287 ساخت آلمان نازی بدست آمده بود.یونكرس287 از اوّلین هواپیماهای جت و اوّلین هواپیما با بالهای رو به جلو در جهان، ساخت آلمان نازی بالهای رو به جلو، نسبت به اغلب طرح بالهای سنتی، باعث كسب بیشترین میزان نیروی كشش شده، لحظات خمیدگی بالها را كم كرده و زمان وقوع واماندگی یا استال را به تأخیر میاندازند.


در زاویههای حملهء بالا، نوك بالها در وضعیت غیر واماندگی باقی میمانند و بدین جهت هواپیما قادر میشود كنترل خود را با استفاده از سطوح متحرك حفظ نماید. بدبختانه بالهای رو به جلو، نیروی زیادی جهت از هم گسیختن (واگرایی) بالهایی كه از مواد معمولی ساخته شدهاند تولید میكنند. به تازگی كه استفاده از مواد كامپوزیت در ساخت بدنه هواپیما رواج یافته است، امكان طراحی هواپیمایی با بالهای رو به جلو را میسر میسازد.


همانند همتای غربی خود، یعنی جت ایكس-29 ساخت گرومن، سوخو 47 نیز یك طرح مفهومی اثباتگر تكنولوژی میباشد و قرار است به عنوان بستری جهت پایهگذاری نسل آیندهء جنگندههای روسی به كار گرفته شود. چنین هواپیمایی نه تنها باید همانند اف22 پیشرفته باشد، بلكه باید به عنوان بستری جهت استفاده از تكنولوژیهای نوین در جنگندهای چون میگ 1.44 باشد. با تمام این اوضاع، كمپانی سوخوی اكنون تلاش دارد تا سوخو 47 را به نیروی هوایی روسیه و سایر مشتریان خارجی به صورت جنگندهای مطابق نیازشان، بفروشد.


طراحی سوخو 47 از نظر اندازهها، بسیار به طرح جنگندههای بزرگ ساخت سوخو نظیر سوخو 35 شباهت دارد. به منظور كاهش هزینههای طراحی، قسمت جلویی بدنه، دم و ارابههای فرود سوخو 47، از جنگندههای خانوادهء سوخو 27 بدست آمده است. با این حال، در طراحی هواپیما، به كاهش اثر ایجاد شده روی صفحهء رادار توجه شده است. برای رسیدن به این هدف، از مواد جذب كنندهء اشعهء رادار، محفظهء درونی نصب جنگافزار و فضایی جداگانه ویژهء نصب یك رادار پیشرفته استفاده شده است.


با وجود آنكه طرح هواپیمای ایكس-29 آمریكایی، یك جنگندهء مفهومی و تحقیقاتی در دهه 1980 به شمار میرفت، سوخو 47 با اندازهای برابر دو برابر ایكس-29، در قیاس با رقیب آمریكایی خود، بسیار به یك جنگندهء رزمی و عملیاتی شباهت نزدیك پیدا میكند.


به منظور رفع مشكل پیچش حول محور افقی در بالهای رو به جلو (wing-twisting)، در ساخت بالهای سوخو 47، به طور گسترده و با دقت فراوان از مواد كامپوزیت استفاده شده است تا به هنگام انجام مانورهای سنگین یا پرواز در زاویههای بالا، ساختمان بال به هنگام پیچش، مقاومت كافی از خود نشان دهد و الگوی آیرودینامیكی را خود حفظ نماید. با توجه به مساحت زیاد بالها در سوخو 47، در این هواپیما میتوان سیستم تا شدن برای بالها تعبیه نمود تا هواپیما درون آشیانههای نیروی هوایی روسیه قابل جایگیری باشد.


همانند نمونه پیشین یعنی سوخو 37، سوخو 47 به دلیل بهرهمندی از یك جفت كانارد، در طبقهبندی هواپیماهای سه باله (triplane) قرار میگیرد. موضوع جالبتر اینكه در قسمت دوم سوخو 47، دو زائده تیركمانند غیرهماندازه تعبیه شده است كه در یكی رادار عقبنگر و در دیگری چتر ترمز تعبیه میشود.مانورپذیری سوخو 47 به طور گسترده و چشمگیری در انجام مانور در سرعتهای زیرصوت بسیار توانمند است؛ سوخو 47، ضمن حفظ توانایی مانورپذیری خود در سرعتهای زیرصوت، به راحتی و با سرعتی باورنكردنی، قادر است زاویه حمله و مسیر پروازی خود را تغییر دهد.


این هواپیما دارای حداكثر سرعتی برابر 1.6 ماخ در ارتفاع بالا و حد تحمل فشار گرانشی در حدود 9 برابر میباشد. میزان تندی گردش هواپیما، بیشینه و كمینه سرعت جهت رهاسازی جنگافزارها، از ویژگیهای حیاتی و بسیار مهمی جهت كسب برتری در رزم قلمداد میشوند.

سوخو 47 ضمن دارا بودن شاخصهای بسیار قوی مانورپذیری، قادر است به راحتی استواری پروازی خود را حفظ نماید و در زاویهء حملهء بالا، كنترلپذیر باشد. میزان تندی گردش به هنگام نبردهای نزدیك هوایی و همچنین نبردهای متوسط و دور، شاخص بسیار مهمی به شمار میآید، زیرا امكان دارد حین انجام یك ماموریت رزمی، هواپیما ناچار شود با اهداف متعدد و پراكنده شده در قسمتهای مختلف آسمان درگیر شود. میزان تندی بالای گردش در سوخو 47، به خلبان این امكان را میدهد تا هواپیمایش را به سرعت به سمت هدف بعدی بچرخاند تا فرصت شلیك اول را حفظ نماید.

مقایسهء هواپیمایی مجهز به بالهای رو به جلو، با هواپیمایی دارای بالهای رو به عقب در همان اندازه، برتریهای به شرح زیر برای مدل رو به جلو را آشكار میسازد:


* نسبت بیشتر عدد برا به پسا

* ظرفیت و توانمندی بالاتر به هنگام انجام مانور در نبردهای داگ فایت (نزدیك)
* برد پروازی بیشتر در سرعتهای زیر صوت
* بهبود شاخص واماندگی (Stall) و ضدچرخش به دور خود (anti-spin)
* بقاپذیری بیشتر در زاویهء حملهء بالا
* امكان پرواز در سرعتهای كمتر از كمینهء موجود برای مدل بال به عقب
* فاصلهء كمتر جهت برخاست و فرود

از نمای كنار، بدنهء سوخو 47 تخممرغی شكل است و با استفاده از آلیاژهای آلومینیم و تیتانیوم ساخته شده است؛ ضمن اینكه 13 درصد از وزن بدنه با استفاده از مواد كامپوزیتی شكل گرفته است. پوشش روی دماغه در قسمت جلو، تا حدی مسطح است و دارای یك لبهء افقی میباشد تا شاخص ضدچرخشی هواپیما بهبود پیدا كند.


بالهای وسط بدنه نصب شده و رو به جلو، نمای غیرمتعارف و ناآشنای سوخو 47 را تشكیل میدهند. قسمت قابل توجهی از نیروی برا، به واسطهء بالهای رو به جلو و در قسمت میانی بالها فراهم میگردد. این نیروی كشش هیچگاه به واسطهء واماندگی نقاط نوك بالها از دست نمیرود. شهپرها (سطوح كنترلی بالها)، همچنان در زوایههای حملهء بالا موثر باقی میمانند و كنترل پذیری هواپیما را به هنگام عبور جریان هوا از قسمتهای متحرك روی بالها حفظ مینمایند.


بیش از 90 درصد سازه پوششی روی بالها را مواد كامپوزیتی تشكیل میدهند. بالهای رو به جلو، بیشترین مقدار سطح ظاهری یا Aspect Ratio را فراهم میآورند كه این امر، باعث افزایش مداومت پروازی هواپیما میگردد. زائدههای متحرك كنترلی جلوی بالها (LEX) به نرمی با سطح بالها همسان میشوند. این زائدهها (LEX) با سطوح فلپها، شهپرها و لبههای متحرك انتهای هواپیما هماهنگ ساخته شدهاند. تمامی سطوح متحرك و كاناردهای مثلثی شكل به زائدههای توسعهیافته (LEX) متصل هستند. قسمت داخلی چنین بالی میبایست از مواد بسیار قوی ساخته شود تا در برابر نیروهای پیچشی كه سعی در چرخاندن و شكستن بالها را دارند، به ویژه در سرعتهای بالا، مقاومت نماید. ناگزیری نیروهای پیچشی، باعث شده است تا به منظور افزایش استحكام بال، در ساخت آن، به میزان قابل توجهی از مواد كامپوزیتی استفاده گردد.


به همین دلیل، حداكثر سرعت قابل دستیابی به 1.6 ماخ محدود میشود، به همین دلیل مهندسین سعی دارند با انجام تغییراتی، از این سقف سرعت فراتر روند، اما تاكنون سقف سرعت جدید مشخص نشده است.


اگرچه استفاده از سیستم تغییر بردار رانش یا خروجیهای متحرك اگزوز هواپیما، موضوعی جدید و انقلابی محسوب نمیشود، اما قدرت تغییر بردار رانش به میزان 20 + تا 20 – در زاویهء حملهء 30 درجه بر ثانیه، به هنگام چرخش حول محور عمودی یا عرضی و گردش به اطراف، به میزان بسیار زیادی، چالاكی حاصل از بالهای رو به جلو را افزایش میدهد.


طراحی کاکپیت ، به طور عمده حول ایجاد حداكثر آسایش و راحتی خلبان قرار گرفته است، ضمن اینكه چیدمان كابین به نحوی است كه خلبان قادر باشد به هنگام انجام مانورهای سنگین و وارد آمدن فشار گرانشی سنگین، بتواند هواپیما را كنترل نماید. سوخو 47 به یك مجموعه صندلی پرتاب شوندهء جدید و «سیستم پشتیبانی زندگی» (life support system) مجهز شده است.


شكل هندسی متغیر صندلی پرتاب شوند، این امكان را میدهد تا در زاویهای به میزان 60 درجه، میزان فشار گرانشی ناشی از جاذبهء زمین، كاهش یابد و فشار كمتری به خلبان وارد آید.شكل صندلی خلبان، امكان درگیر شدن در داگ فایت و انجام مانورهای فرار از موشكها را حتا به هنگام وارد آمدن فشارهای گرانشی سنگین به راحتی فراهم میسازد.

در سوخوی47، اهرم هدایت اصلی هواپیما در قسمت كنار تعبیه شده و دارای حساسیت بالا میباشد؛ ضمن اینكه بر اساس استاندارد متریك تنظیم گشته است. استفاده از صندلی متمایل به عقب، برای اوّلین بار در جنگنده اف-16 به كار گرفته شد، اما به دلیل دارا بودن فایدههای اندك، در هیچ هواپیمای آمریكایی دیگری مورد استفاده قرار نگرفت.

در اوایل سال 2003، شرکت «سوخوی»، برندهء مناقصهء ساخت جنگندهء شكاری نسل پنجم شد. زمان اولین پرواز سال 2006 میباشد. اما هواپیمای «سوخو 47» یا به عبارت دیگر «برکوت»، که الگوی جنگندههای شكاری جدید محسوب میشد و دارای بالهای با جهت مخالف بود (متمایل به جلو) هواپیمای نسل پنجم نیست.


در دفتر طراحی و تجربی «سوخو »، مهندسین معتقدند که این هواپیما بیشتر یک آزمایشگاه پرنده است که بر مبنای آن، تكنولوژیها و مواد جدید مورد آزمایش قرار میگیرند. ولی نهایتن جنگنده نسل پنجم چه شکلی خواهد بود؟ ظاهر آن هنوز در حال شکلگیری است (طبق اطلاعات موجود در دفتر طراحی - تجربی «سوخو »، 5 نمونه وجود دارد که در حال گذارندن مراحل آزمایشی خود از لحاظ قابلیت آئرودینامیکی میباشند).


مشکل اینجاست که طراحان و نظامیان، هنوز بر سر نوع جنگندهء جدید بحث می کنند كه این هواپیما چه مشخصههایی باید داشته باشد؟ آیا باید شبیه هواپیمای نامرئی اما در عین حال دارای قابلیت مانور کم همانند F-117 بوده که قادر باشد به مقصد برسد و پس از شلیک تمام موشکها و بمبهای خود، به پایگاه برگردد؟ آیا باید یک جنگندهء نامرئی همانند F-22 باشد که نه تنها قادر به بمباران دقیق بوده بلکه بتواند در جنگهای نزدیک و رودرو نیز فعالیت کند؟


از سوی دیگر، طراحان میگویند که در مرحلهء اول باید مشکلات موجود به ویژه در زمینهء فنی را حل نمود. برای مثال میدان حرارتی هواپیما را باید کاهش داد. باید بر روی دریچههای هوایی و موتور سرپوشهای نصب شود که در صورت شناسایی هواپیما از طریق رادارهای دشمن و یا اگر به سمت آن موشکی با كلاهك حساس به حرارت شلیک شود، این سرپوشها بسته شود. یا این مشکل را باید از طریق پراکندن هوا حل نمود.


ویژگی های «سوخوی47 بركوت»


ویژگیهای عمومی

كشور سازنده: روسیه
كمپانی:سوخوی
خدمه: یك نفر
طول: 22.6 متر = 74 فوت و 2 اینچ
گستردگی: 15.16 متر = 49 فوت و 9 اینچ تا 54 فوت و 9 اینچ
ارتفاع: 6.3 متر = 20 فوت و 8 اینچ
سطح بالها: 666 فوت مربع = 61.87 متر مربع
وزن خالی: 36100 پوند = 16375 كیلوگرم
وزن بارگذاری شده: 55115 پوند = 25000 كیلوگرم
حداكثر وزن قابل برخاست: 77162 پوند = 35000 كیلوگرم

پیشرانه


دو دستگاه موتور توربوفن AL-37FU ساخت لیولكا (Lyulka) در نمونهء آزمایشی دارای پسسوز مشتق شده از موتور D-30F6 مجهز به سیستم تغییر بردار رانش (در مدل تغییر یافتهء FPU)، مجهز به كنترل دیجیتال

كشش خشك: 83.4 كیلونیوتن = 18700 پاوند فیت برای هر موتور
كشش با پسسوز: 142.2 كیلونیوتن = 32000 پاوند فیت برای هر موتورتغییر بردار رانش: 20 + تا 20- در زاویهء 30 درجه در هر ثانیه

قابلیت ها

حداكثر سرعت: 1.6 ماخ = 1600 كیلومتر بر ساعت = 1056 مایل بر ساعت
حداكثر سرعت در سطح دریا = 1.34 ماخ = 1400 كیلومتر بر ساعت = 870 مایل بر ساعتبرد: 3300 كیلومتر
سقف پرواز خدمتی: 18000 متر = 59050 فوت
نرخ اوجگیری: 230 متر بر ثانیه = 45300 فوت در دقیقه
میزان بارگذاری بالها: 79.4 پوند بر فوت مربع = 360 كیلوگرم بر متر مربع

جنگافزارها

یك دستگاه مسلسل 30 م م از نوع GSh-30-1 با 150 تیر فشنگ

هوا به هوا: موشكهای R-77 و R-73
هوا به زمین: X-29T، X-29L، X-59M، X-31P، X-31A، KAB-500 و KAB-1500
14 جایگاه سخت: 2 در نوك بالها، 6 تا 8 در زیر بدنه، 4 تا 6 به صورت تطبیق با بدنه در زیر بدنهء اصلی جهت:



نوع مطلب :
برچسب ها : جت بی رحم،
لینک های مرتبط : امکانات سوخو47،




سه شنبه 29 اسفند 1391 12:02 ب.ظ
واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای!


 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic